Ahmed bin Hanbel, (Arapça: أحمد بن حنبل ), (780, Bağdat - 31 Temmuz 855, Bağdat), Hanbelî mezhebinin kurucusu muhaddis ve fakih İslâm âlimi. İmam-ı Şafiî'nin öğrencisidir. El-Müsned başlıklı hadis kitabında otuz bin hadis vardır. İslam devletinin sınırlarının genişlemesi ve fıkhî konularda çoğalan sorular ve fikir ayrılıklarının artması üzerine bazı noktalarda Kur'an'ın dışında aklın da kullanımını savunan Mutezilelere karşı çıkmıştır. Abbasî halifeleri Memûn, Muttasım ve Vâsık'ın kabul ettiği ve baskıyla kabul ettirmeye çalıştıkları Kur'ân'ın mahluk olduğu fikrine (Mihne) karşı gelmiş ve birkaç yıl zindana mahkûm edilmiştir. İnanç konularına dair er-Red Ale’z-zenadıka ve’l-Cehmiyye, Türkçe "Zındık ve Cebriyye yanlılarına karşı anti-tez" anlamına gelen başlıklı bir eseri vardır. Bir İslâmî akım olan Selefiyye'nin çıkış noktası Hanbelîlik'e dayandırılmaktadır.
Kaynaklar
- Türkçe Vikipedi: tr.wikipedia.org
- TDV İslâm Ansiklopedisi: islamansiklopedisi.org.tr
- English Wikipedia: en.wikipedia.org
Sıkça sorulan sorular
- Ahmed bin Hanbel kimdir?
- Hanbelî mezhebinin imamı; büyük hadis külliyatı "el-Müsned"in derleyicisi.
- Ahmed bin Hanbel ne zaman yaşadı?
- IX. yüzyıl
- Ahmed bin Hanbel hangi alanda öne çıktı?
- Fakih